تن میدان نبرد است؛ محل وقوع حوادث. تن ساخته می‌شود و می‌سازد. تن امتداد می‌یابد، کامل و گاه ناقص می‌شود. پیر می‌شود و می‌میرد‌.
 این آثار در ادامۀ جست و جوی من در بازنمایی انسان است: تن در قسمتی از متن گستردۀ آن و تجربۀ زیسته‌اش.
 هر نقاشی با روایتی از یک طراحی، یادداشت، عکس یا ویدئو آغاز شده و به تصویری از رابطۀ تن‌ با خود، دیگری، اشیا و محیط پایان یافته است.
 گسترش حدود تن، در مرز انتزاع و روایت اجزا تن، دلیل اصلی پدید آمدن این مجموعه بوده است.
 احسان ارجمند | تیر 1398