نقاشی کردن برای من روندی غیرقابل پیش بینی دارد. چندان اهمیتی ندارد حاصل این فرایند آبستره یا فیگوراتیو، کلاژ یا طراحی ساده، در مورد زنان یا مردان باشد. نقاشی تمام این تقسیم بندی­ها را برای من و کارهایم از بین می­برد.

مجموعه­‌ی «یک فنجان قهوه برای آقای فرانکنشتاین» که بین سال­های ۱۳۹۴ تا ۹۶به اجرا درآمده است ادامه‌­ی حضور مانکن­ها در کارهایم هستند، نقاشی­هایم آن ها را دنبال می­کنند و برخوردهایی را ثبت می­کنند، مانکن­های کاغذی کلاژ یا طراحی شده که بازنمایی فیگور یا شکل­های ناب هستند، فصل­هایی را برای مجموعه در نظر می­گیرند.

نقاشی­های من غایت خود را در رنگ­ها دنبال می­کنند. عناصر دیگر باید پیرامون رنگ و تحت نظارت آن قرار گیرند تا دیده شوند، به زبانی کودکانه باید حرف رنگ را گوش کنند. این یک انتخاب نیست، بلکه فرایندی ساده است بدون هرگونه ادعای بزرگ که البته امکان دارد به نتایجی پیچیده برسد.

سوگند نبی

فروردین 1397